به تو می‌‌اندیشم،‌ای سراپا همه خوبی‌ تک و تنها به تو می‌‌اندیشم

این حس وطن پرستی‌ که داره منو می‌کُشه

این حس مبهم دل تنگی واسه ایران

!دل تنگی واسه ایران نه واسه خونه، مامان، بابا

...این عشق به خاک، به سرزمینم، به وطن، نه به او یا آنها یا هیچ انسان دیگه‌ای

جدیدنا آرزوهام خلاصه شده تو سرو سامون دادن وطنم

...رویاهام خلاصه شده تو این پل رو ساختن و اون مدرسه رو بازسازی کردن این بیمارستان و بر پا کردن

اشکم نه از جور روزگار نه از جفای یار بلکه از دست کوتاه خودم و وضع ایران سرازیر می‌شه فقط

پرم از شور اصلاحات، سرشارم از نفرت از حال و لبریز از امید

این روزها من یک وطن پرستم فقط، نه یک دانش آموز، نه یک مهاجر، نه یک روشنفکر، نه حتی یک رویا پرداز

دریافته ام که در مسیر کنونی، هرچقدر من موفق، هرچقد من بینظیر، اما من خوشحال از دنیا نخواهم رفت

اکنون با تمام وجودم اطمینان دارم اگر زندگی‌ در راه ساختن میهن سپری کنم خوشحال از دنیا خواهم رفت، از راههای دیگر اما مطمئن نیستم...برای یک دانشجوی مهاجر جوان باید هنوز گشت، راه دیگری باید یافت، زیرا که گذشتن مرا بازگشتی نیست! مگر آینده چه رقم زند

کسی که از ره تقوا قدم برون ننهاد به عزم میکده اکنون ره سفر دارد

!گوشهٔ کنج دلم جای امنیست برای خاطره ات! نه برای تو گویا 

لنگان لنگ رسیدن به که هرگز نرسیدن؟! نه اشتباهم این بود، هرگز نرسیدن را آرامشیست در انتظار

انتظار را لذتیست در امید

.امید را لذتیست در اشتیاق

من اما همیشه باید تمامش کنم

کامل باشد

بی‌ تردید باید

نه! جای شکی‌ باقی‌ نخواهم گذشت

هیچ گاه نارسیدن را بر نخواهم تافت 

!حتی‌ اگر منزلم سر منزل مقصودم نبود

!چرا؟

زیستن را تامل باید

درنگی 

اندک صبری

هیچ چیز آنقدرها که من جدیم جدی نیست

زیستنم را تغییری باید

نگاهم را تلنگری

تفاوتی‌

!تاملی

!با لحظه‌ها لاس باید زد، چرا من می‌‌بلعم شان

!با زندگی‌ ناز باید کرد، چرا من خط کش بدست دمبالش می‌کنم 

!با حادثه همراه باید شد، چرا من غرق در هدایتش جا می‌مانم 

Nostalgia

دارم سوال خواجه - 

بفرما! -

در یک گلاب پاش دو رنگ گلاب چیست؟) اما من سوال ام این نیس...اینا همش نستالژیه) -

سوالِ من اینه که کی‌ میرسم پس؟

از بچگیم گذشتم که به بزرگی‌ برسم

تو بزرگیم موندم که بچگیم رو دلتنگم

دارم از بزرگیم هم می‌‌گذرم که تو زندگیم به یه جایی‌ برسم... کی‌ پس باید واستم استراحت کنم؟ 

!غر نمیزنما! از خودم دارم جدا می‌پرسم

مهربانم باش

ازش هیچ خبری نیس

اصلا کل ماجرا‌ چیزی نیس

بود از اول؟ نبود؟ یا بود حالا نیس؟

!پیر نشدی دیگه واسه این حرفا و این برخوردا! والا شدی

!حالا شب تو تختت که خوابیدی، همه‌جا هم تاریک و هیچکی که نیس، پیش خودت اعتراف میکنی‌

!هی‌ اسمشو زیر لب تکرار میکنی‌ و تکرار میکنی‌ و تکرار میکنی‌... انگشتات بهم میرسه 

!نه نشد

هفته پیش گفتم "بهم می رسیم بهم نمی رسیم" که انگشتام اصلا کلا بهم نرسید که ببینم سر بهم میرسیمِ یا سربهم نمی رسیم!! چند روز پیش ولی‌ کلا هی‌ پرسیدم بهم می رسیم؟ انگشتام بهم نرسید! حالا هی‌ اسمشو گفتم بهم رسیدن؟! بذار دوباره امتحان کنم..."به **** میرسم، به **** میرسم، به **** میرسم..." انگشتام بهم نرسید 

!نه این قبول نبود یه بار دیگه

!"به **** می رسم، به **** می رسم، به **** می رسم..." انگشتام بهم رسید

خوب الان کدومشون قبوله؟

 این زندگیه که ما داریم، راضیم ولی‌ از خودم 

به بلندای آفتاب سردم است

"پیکر همایون خرم با صدای استاد شجریان تشییع شد...رفت که "در آسمانها غوغا فکنم

دو جوان بیست و چند سال به جرم زورگیری ۷۰ هزار تومن در پارک هنرمندان اعدام شدند...و چه تخفیف بزرگی‌ خرده است جان هر انسانی‌ در وطنم

.

.

.

میان این همه بی‌ کَسی‌، تو بیا همه کَس‌ام باش

2013

Well I updated the whole blog, it is a whole new one now (you wouldn't even think it is that previous one, since I even changed the name of the blog, more on why changed the blog name later). As I am a lot different from who I used to be with all my new year resolutions, I decided to shake things up here too! It is not too late already to add new things to new year resolution, is it!? As when I change through time and become a better person I do not try to erase the past just because its memories remind me of the long journey I had and the hard path I still have ahead, I did not remove a single post of this blog, cause they just make me more proud of who I am now. After all, to me, past is always in the past! So I hope I write here more frequently but my resolution is not that! As I have lost myself between the passion for art and photography and fashion and all the responsibilities I have for my own life and also towards others, I thought maybe starting a new blog about traveling, art and style will help and remind me of that part of myself and bring some joy back...fingers crossed I will start on that later this spring! Here though, I will keep posting the unsaid words, the ones which keep shouting in my head over and over till I write them down somewhere...The ones which I am sometime so happy for not opening the mouth to say them. This is a relative word! nothing stands true forever (well that was too much of an statement, I meant not many things stay the same) and one thing I learned is that you can not erase the said words. Their echo can ruin a friendship for ever (if not more things!), so the best is keeping it to yourself and for that I am thankful of the peace inside which I have not always had.

آدمی‌ را آدمیت لازم است

...تا میای بنویسی‌ از ذهنت میره

این شد که روزهاست اینجا ننوشتم

اینجا و اونجا نوشتم

اما نه همش یه جا ننوشتم

:از اونی‌ که می‌خواستم بنویسم فقط همین یادم مونده

دشمن دانا بلندت می‌کند

بر زمینت میزند نادان دوست

تصویر یخ زده کابوسی که فکر میکردی زوال یافته و از زندگیت نقش بسته باز داره پر رنگ می‌شه

بهار داره میاد، چله دیگه ردّ شده

زمستون تو سرشیبیش بود

وقت این نبود که هرچی‌ مونده بود هم دیگه آب شه بره؟ 

تا بوده و هست آدمهای عوضی‌ هستن

قصه همیشه تکرار هم ادامه داره

چیزی که خب مطمئن بودم به خودم ازش اما دیگه نیستم اینه که 

تشخیصشون میدم آیا درست

!آدمهای اشتباهی‌ رو

فکر می‌کردم آره

!گویا نه

زن جماعت تا بوده و هست عامل فتنه است

!من چرا یاد نمیگیرم به خودم اعتماد کنم، به چشام، به عقل ام

چرا حس ترحم و انسان دوستی‌ اینقدر یهو کورم می‌کنه

!بهت گفت بودم! نگفتم

...!حتی اونم گفته بودا! من باور نکردم

درسته اصل بر برائته!! اما آدم عاقل  مگه آخه از یه سوراخ چند بار گزیده می‌شه؟

بچه که بودیم با مریم خواهرم یه شعری ساخته بودیم اونم این بود "آدمی‌ را آدمیت لازم است هر خری را بهر نیت لازم است" چقدر میفهمیدیم اون موقع ها! چقد بزرگ بودیم اونوقتا...انگار هرچی‌ بزرگ میشی‌، کوچیک میشی‌! چون دورو بری‌هات کوچیک و احمق میشن با دنیای احمقانه و بچگانشون...با زندگی‌ بی‌ ارزش و اخلاقشون...با رفتار‌های در کامل ناباوری عجیبشون...موندم پس با کی‌ می‌شه معاشرت کرد...اینجا هم گویا اما نه...جای من نیست

Quick FACT!

Just noticed it has been almost a month that I didn't write down anything here! You know what, it is because I haven't done anything useful, I mean ANYTHING, in the past month! It hits and hurts that you wasted a whole month in confusion, childish drama, playing around for something it has no results or even end, you juss should cut it and you knew it from beginning!
No good results at work! not even had worked on it!
No good results about myself! juss struggled through it, like a child who wants to risk though I know it is just playing with fire, sooner or later I DO need to put it aside...even no excitement in the drama, don' know why is that though!!!!!!!!

A whole month of confusion, new feelings, in fact reunion of old feelings, struggling and wasting time...

FML!

FCUK

There are things being changed (or seem to not be the same) but you still get the previous impression from them...there are things you used to think of as good, though now cannot make up your mind what are they to you, you do not know it anymore!! There are things used to comfort which now bother! Suddenly the whole world seems obscure, untrustworthy and vague...the word (world) looks familiar yet it is not what it used to be and you are lost!
Sometimes it is so easy to mix up things and  not being able to figure out what the f*** you are doing...sometimes you just need to be left alone, or you want to be left alone (and you won't and then you bear with it, then when you do need people around, need not to be alone, no one is there anymore!)...there are times you get bored and burn the home...think, one can realize having moments of love and then hating love...admitting the confusion between wanting something and then hating wanting it, fear, not wanting it, confusion, loosing it...and eventually only a waste of time: maybe because it is just a matter of time till the volcano calms down again and all these would vanish away...human being is not created to bear suffering of one thing for ever! There is an ability called "forgetting" which helps one covering up bad things, forgetting about them...it just a matter of time, if one could not take care of problems and confusions around the time, mind gets bored, body get tired of all the stress and pressure. Thus soon it will turn into something which is setting there all the time and no way to fix it, it turns to a habit, mind wants to get ride of the stress so it forgets about it...problem not solved but vanished away just because mind cannot tolerate struggling with it over a long time...YES! it is just a matter of time to forget about it, and then just a matter of time that something come up and it all hits you right into your face once again even worth...like a wound bleeding again...would it seem to heal?

Then if one wants to take care of it (not even at the first place but after several time experiencing the drama), how?...after writing all these down, I cannot answer this last question! how f*** up I am! trapped in the cage of mind and confusion not being able to even look what is out side...To me it is so easy to explain the question, no way to answer it! that is what hurts more...need to find the answer or else,cannot even think of what if I cannot solve it this time...this time it should get solved!    

Urge to Write!

Wasted alot of time watching MTV music award!
Liked Gaga's appearance in the show!
Screwed sleeping hours!
So behind in the lab experiments!
Loved watching Shutter island and comparing it with Inception!
Still obsessed with Manhattan and New york amazingness! The best place to live! Miss the excitement!
Bought a car, feel good, though I expected to feel much much more relieved which I don't!!! cause can't relax even if I have all I want!
Done with the car waiting on iPhone5 !!!!!!!!! 
Obsessed with the modeling dream!
Confused about why the hell I tend to screw things as they get better and better!
Feeling guilty that I upset my loved one, loved one, the only loved one!
Feel stressed that I am writing stuffs here instead of working!
Urge to get my ass down and start working!!!